Karins fietsongeluk gebeurde vlak na Karlijns bevalling. Karlijn Tuithof over kwetsbaarheid, de kosten en waarom je dit nooit alleen moet willen opvangen.

Bij Boordhuys werken Karlijn Tuithof en haar moeder Karin allebei fulltime in het bedrijf, als businesspartners. Kort nadat Karlijn bevallen was van haar eerste dochter, kreeg Karin een ernstig fietsongeluk. Karlijn Tuithof vertelt waarom die periode liet zien hoe kwetsbaar een bedrijf met twee eigenaren is, wat het heeft gekost en waarom ze andere ondernemers afraadt om zo’n klap in hun eentje op te vangen. Haar verhaal begint vier weken na de geboorte van haar dochter.

Vier weken na mijn bevalling stond ik meer dan volledig te werken

Een van de moeilijkste periodes die we bij Boordhuys hebben gehad, begon met het fietsongeluk van Karin. Zij is mijn moeder en mijn businesspartner. Het ongeluk was ernstig. Ze is langdurig uitgevallen en heeft bijna twee jaar in een rolstoel gezeten of met krukken gelopen.

Het gebeurde precies in de periode nadat ik bevallen was van onze eerste dochter. Daardoor moest ik vier weken na de bevalling weer aan het werk. Ik pakte mijn eigen werk volledig op en daarnaast het volledige werk van mijn moeder. Dat in een Boordhuys dat op dat moment heel hard draaide, met een pasgeboren baby mee de keuken in.

Met z’n tweeën ben je kwetsbaar

In die eerste weken kwam ik erachter wat er eigenlijk aan de hand was. Een ongeluk kan iedereen overkomen, maar de manier waarop wij waren ingericht maakte de klap groter.

Het probleem was dat erg duidelijk werd dat wij met z’n tweeën behoorlijk kwetsbaar zijn als een van de twee uitvalt.

Karin en ik zijn de enige twee mensen die fulltime in het bedrijf werken. Valt een van ons tweeën weg, dan heeft de ander het meteen ontzettend zwaar.

Daar komt bij dat we als moeder en dochter persoonlijk nauw verbonden zijn. Je wilt zorgen voor de ander die het moeilijk heeft, en tegelijk wil je in je eentje het bedrijf draaiende houden. Die twee dingen trekken allebei aan je.

Dat we er toch doorheen zijn gekomen, komt door ons team. Onze mensen zijn sterk en zeer betrokken, en ze wilden op allerlei manieren inspringen. Ze gingen meer werken en namen andere werkzaamheden op zich, zodat Boordhuys kon blijven draaien met de vertrouwde service die we altijd bieden. Dat is gelukt. Het kostte mij wel veel coördinatie, maar dankzij de lieve mensen om ons heen is het goed gekomen.

De rekening lag bij ons

Het was voor ons een dure periode. Mijn moeder kon veel minder uren draaien dan normaal, en een tijd lang helemaal geen. Dat werk moest toch gedaan worden, dus hadden we veel meer kosten aan personele bezetting.

Voor onze klanten was dat anders. “De klant heeft hier echt weinig van gemerkt.” Ze hadden meer contact met mij in de voorbereiding van een bijeenkomst wat normaliter door Karin opgepakt werd, maar op de bijeenkomst zelf is er voor hen geen verschil geweest.

Daarom ben ik hier stellig over. Als een collega-ondernemer denkt dat hij zoiets zelf wel even opvangt, zeg ik:

Ik zou absoluut een collega afraden om het zelf op te willen vangen, omdat het niet mogelijk is op de langere termijn.

Als je al 60 of 70 uur per week werkt, moet je daar geen tweede baan van 60 of 70 uur bij nemen. Dat is onhaalbaar. Je moet ook voor jezelf blijven zorgen. Want als jij daarna ook nog wegvalt, ontstaat er een probleem dat niet meer op te vangen is.

Een vangnet bestaat uit vaste mensen

Als ik terugkijk, is er weinig dat ik op dag één anders had kunnen doen. Een ongeluk is niet te voorspellen, dus je kunt het ook moeilijk voorkomen. Wat wel veel zichtbaarder is geworden: hoe belangrijk ons team voor ons is. Je kunt het nooit echt alleen doen, en je moet altijd zorgen dat je een vangnet hebt.

Dat vangnet hebben we toen niet gemist. We hadden het juist, in de vorm van onze vaste medewerkers. Met een vangnet bedoel ik mensen die voor ons kunnen invallen op het moment dat wij het zelf niet meer kunnen.

Op dit moment zijn Karin en ik nog steeds allebei actief in Boordhuys. En we hebben nog steeds een goed en betrokken team staan, dat ons in een plotselinge, onverwachte situatie heel goed kan ondersteunen als dat nodig is.

Veelgestelde vragen, kort beantwoord door Karlijn

Vier vragen over die periode, kort beantwoord.

Hoe lang viel Karin uit na haar ongeluk?

Langdurig. Ze heeft bijna twee jaar in een rolstoel gezeten of met krukken gelopen, en kon in die tijd veel minder uren werken, soms helemaal geen.

Wanneer ging je zelf weer aan het werk?

Vier weken na de bevalling van onze eerste dochter. Ik deed toen mijn eigen werk en dat van mijn moeder volledig, met een pasgeboren baby.

Wat bedoel je met een vangnet?

Onze vaste medewerkers. Zij kunnen voor ons invallen op het moment dat wij het zelf niet meer kunnen doen, en dat hebben ze toen ook gedaan.

Merkten klanten iets van de uitval?

Nauwelijks. Ze hadden meer contact met mij in de voorbereiding van een bijeenkomst, maar op de werkvloer was er voor hen geen verschil.